{"id":132,"date":"2015-11-29T23:12:58","date_gmt":"2015-11-29T23:12:58","guid":{"rendered":"http:\/\/ewangelia-w-poezji.home.pl\/autoinstalator\/wordpress1\/?page_id=132"},"modified":"2022-12-05T21:21:18","modified_gmt":"2022-12-05T20:21:18","slug":"niedziele-zwykle-rok-a","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/?page_id=132","title":{"rendered":"24 Niedziela zwyk\u0142a rok A, B, C;"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
\"Karta<\/a>
Karta z Psa\u0142terza Floria\u0144skiego Psalm 1 <\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

i<\/a><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n

\"Zielona
Kolor szat<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

 <\/p>\n

24 Niedziela zwyk\u0142a rok A<\/a><\/span><\/p>\n

24 Niedziela zwyk\u0142a rok B<\/a><\/span><\/p>\n

24 Niedziela zwyk\u0142a rok C<\/a><\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Powr\u00f3t do Niedziele zwyk\u0142e,<\/a>  Niedziele zwyk\u0142e 24 \u2013 29,<\/strong><\/a>  <\/span><\/a>  Powr\u00f3t do Linki<\/a><\/span><\/p>\n\n\n

\n
\"Labarum<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

24 NZ rok A: Ewangelia: Mt 18, 21 \u2013 35;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

S\u0142owo Bo\u017ce<\/span><\/h2>\n\n\n
\n
\"Friedrich<\/a>
Friedrich Rehberg Kain<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Obowi\u0105zek przebaczenia<\/strong><\/p>\n

21 Wtedy Piotr zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Niego i zapyta\u0142: \u00abPanie, ile razy mam przebaczy\u0107, je\u015bli m\u00f3j brat wykroczy przeciwko mnie? Czy a\u017c siedem razy?\u00bb<\/strong><\/span>
22 Jezus mu odrzek\u0142: \u00abNie m\u00f3wi\u0119 ci, \u017ce a\u017c siedem razy, lecz a\u017c siedemdziesi\u0105t siedem razy.<\/strong><\/span><\/p>\n

Nielito\u015bciwy d\u0142u\u017cnik<\/strong><\/p>\n

23 Dlatego podobne jest kr\u00f3lestwo niebieskie do kr\u00f3la, kt\u00f3ry chcia\u0142 rozliczy\u0107 si\u0119 ze swymi s\u0142ugami.
24 Gdy zacz\u0105\u0142 si\u0119 rozlicza\u0107, przyprowadzono mu jednego, kt\u00f3ry mu by\u0142 winien dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy talent\u00f3w.
25 Poniewa\u017c nie mia\u0142 z czego ich odda\u0107, pan kaza\u0142 sprzeda\u0107 go razem z \u017con\u0105, dzie\u0107mi i ca\u0142ym jego mieniem, aby tak d\u0142ug odzyska\u0107.
26 Wtedy s\u0142uga upad\u0142 przed nim i prosi\u0142 go: \u201cPanie, miej cierpliwo\u015b\u0107 nade mn\u0105, a wszystko ci oddam\u201d.
27 Pan ulitowa\u0142 si\u0119 nad tym s\u0142ug\u0105, uwolni\u0142 go i d\u0142ug mu darowa\u0142.
28 Lecz gdy s\u0142uga \u00f3w wyszed\u0142, spotka\u0142 jednego ze wsp\u00f3\u0142s\u0142ug, kt\u00f3ry mu by\u0142 winien sto denar\u00f3w. Chwyci\u0142 go i zacz\u0105\u0142 dusi\u0107, m\u00f3wi\u0105c: \u201cOddaj, co\u015b winien!\u201d
29 Jego wsp\u00f3\u0142s\u0142uga upad\u0142 przed nim i prosi\u0142 go: \u201cMiej cierpliwo\u015b\u0107 nade mn\u0105, a oddam tobie\u201d.
30 On jednak nie chcia\u0142, lecz poszed\u0142 i wtr\u0105ci\u0142 go do wi\u0119zienia, dop\u00f3ki nie odda d\u0142ugu.
31 Wsp\u00f3\u0142s\u0142udzy jego widz\u0105c, co si\u0119 dzia\u0142o, bardzo si\u0119 zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zasz\u0142o.
32 Wtedy pan jego wezwa\u0142 go przed siebie i rzek\u0142 mu: \u201cS\u0142ugo niegodziwy! Darowa\u0142em ci ca\u0142y ten d\u0142ug, poniewa\u017c mnie prosi\u0142e\u015b.
33 Czy\u017c wi\u0119c i ty nie powiniene\u015b by\u0142 ulitowa\u0107 si\u0119 nad swoim wsp\u00f3\u0142s\u0142ug\u0105, jak ja ulitowa\u0142em si\u0119 nad tob\u0105?\u201d
34 I uniesiony gniewem pan jego kaza\u0142 wyda\u0107 go katom, dop\u00f3ki mu ca\u0142ego d\u0142ugu nie odda.
35 Podobnie uczyni wam Ojciec m\u00f3j niebieski, je\u017celi ka\u017cdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu\u00bb.<\/p>\n\n\n\n

Refleksja<\/span><\/h2>\n\n\n\n

Kain i Abel <\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

By\u0142o nas dw\u00f3ch braci na pustym globie:
Kain i Abel.
Jeden baranki pasa\u0142, drugi na roli robi\u0142,
jeden by\u0142 mocny, drugi \u2013 s\u0142aby. By\u0142o nas dw\u00f3ch braci i dwie r\u00f3\u017cne mi\u0142o\u015bci
do Boga Stw\u00f3rcy:
jeden baranki mu sk\u0142ada\u0142 zar\u017cni\u0119te,
drugi \u2013 pszenic\u0119, kukurydz\u0119 i mi\u0119t\u0119,
s\u0142odkie og\u00f3rki. By\u0142o nas dw\u00f3ch braci, kt\u00f3ry\u015b z nich pozazdro\u015bci\u0142
\u2013 Abel? Kain?
pok\u0142\u00f3cili\u015bmy si\u0119 u ofiarnych o\u0142tarzy,
s\u0142aby silnego zabi\u0142\u2026 To si\u0119 powtarza\u2026
I nie wiem dalej.<\/p>\n\n\n\n

\u0179r\u00f3d\u0142o?<\/p>\n\n\n\n

Lusia Ogi\u0144ska<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nielito\u015bciwy d\u0142u\u017cnik<\/strong><\/em>
  (Ewangelia wed\u0142ug \u015bw. Mateusza: 18, 23 \u2014 35)<\/em><\/p>\n\n\n\n

Do kr\u00f3la, co rozlicza\u0142 s\u0142ugi,
cz\u0142owiek si\u0119 zbli\u017cy\u0142 dnia pewnego,
mia\u0142 wobec kr\u00f3la wielkie d\u0142ugi,
lecz odda\u0107 ich ju\u017c nie mia\u0142 z czego.
Kr\u00f3l przyjrza\u0142 mu si\u0119 przenikliwie
i rzek\u0142: \u2014 Ja sprzedam ci\u0119 w niewol\u0119
sprzedam twe dzieci, twoj\u0105 \u017con\u0119,
chocia\u017c cz\u0119\u015b\u0107 d\u0142ugu tak odbior\u0119!
Cz\u0142ek b\u0142aga\u0142: \u2014 Panie, nie krzywd\u017a s\u0142ugi!
M\u00f3j panie m\u0105dry, nie miej z\u0142o\u015bci!
Bo oddam, oddam wszystkie d\u0142ugi,
tylko miej troch\u0119 cierpliwo\u015bci!<\/p>\n\n\n\n

I pan uwierzy\u0142 cz\u0142owiekowi,
bo si\u0119 nad biednym ulitowa\u0142,
zrozpaczonemu d\u0142u\u017cnikowi
przebaczy\u0142 \u2014 d\u0142ugi mu darowa\u0142!<\/p>\n\n\n\n

S\u0142uga \u00f3w wybieg\u0142 z bram pa\u0142acu,
zda\u0142o si\u0119 skrzyd\u0142a mu wyros\u0142y!
Nagle przystan\u0105\u0142, bo na placu
sta\u0142 cz\u0142ek, co by\u0142 mu winien grosik\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u2014 Hej \u0142otrze! \u2014 Krzykn\u0105\u0142 do\u0144 \u00f3w s\u0142uga!
Obrzuci\u0142 cz\u0142eka wzrokiem zimnym:
\u2014 Nie zapomnia\u0142em o twych d\u0142ugach\u2026
Oddaj natychmiast, co\u015b mi winny!
Cz\u0142ek p\u0142aka\u0142: Panie, dzisiaj nie mam,
lecz oddam wszystko, wszystko sp\u0142ac\u0119!
Nie wrzucaj, panie, do wi\u0119zienia,
bo dom m\u00f3j, \u017con\u0119, dzieci \u2014 strac\u0119!
S\u0142uga w\u015bciek\u0142o\u015bci\u0105 by\u0142 pijany!:
\u2014 Ech ty miernoto ludzka pod\u0142a!
Tak d\u0142ugo b\u0119dziesz ni\u00f3s\u0142 kajdany,
dop\u00f3ki d\u0142ugu mi nie oddasz!\u2026
Dobry kr\u00f3l w oknie sta\u0142 pa\u0142acu,
widzia\u0142 d\u0142u\u017cnika bez lito\u015bci,
s\u0142ysza\u0142, co dzia\u0142o si\u0119 na placu\u2026
i srogo, srogo si\u0119 rozz\u0142o\u015bci\u0142!
Kaza\u0142 przywo\u0142a\u0107 go do siebie:
\u2014 D\u0142ug darowa\u0142em, gdy prosi\u0142e\u015b!
A teraz katu oddam ciebie,
za to, \u017ce niegodziwcem by\u0142e\u015b!<\/p>\n\n\n

\n
\"Gustaw<\/a>
Gustaw Zem\u0142a Kain i Abel<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Podobnie Ojciec, Pan nasz w niebie,
odda tych niegodziwc\u00f3w katu,
bo trwaj\u0105 w bezlitosnym gniewie,
nie przebaczaj\u0105 winy bratu!
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026
A ty nie prosisz Boga swego?
\u2014 M\u00f3j Bo\u017ce, ul\u017cyj cierpi\u0105cemu!
Dlaczego karzesz mnie, dlaczego?!
Bo\u017ce miej lito\u015b\u0107 mnie grzesznemu!<\/p>\n\n\n\n

A ty\u015b\u2026 nie m\u00f3wi\u0142 bratu nigdy,
\u017ce go nie kochasz, nie wsp\u00f3\u0142czujesz,
\u017ce tobie wyrz\u0105dzonej krzywdy,
nigdy mu, nigdy\u2026 nie darujesz?!!<\/p>\n\n\n\n

\u00ab\u015aladami Ewangelii\u00bb, Radom 2008, str. 24<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Roman Indrzejczyk<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wybaczy\u0107<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Zn\u00f3w trzeba wybaczy\u0107
\u2013 Tak Jezus powiedzia\u0142
Zapomnie\u0107 urazy,
Szans\u0119 da\u0107 nadziei.<\/p>\n\n\n\n

I \u017ceby\u015bmy chcieli
Tworzy\u0107 wci\u0105\u017c od nowa
Zycie sprawiedliwe
Przyjazne ka\u017cdemu.<\/p>\n\n\n\n

\u017beby m\u00f3g\u0142 si\u0119 zmie\u015bci\u0107
W tym kr\u00f3lestwie dobra
Ka\u017cdy zwyk\u0142y cz\u0142owiek
Uczony i prosty.<\/p>\n\n\n\n

\u00abI niech tak zostanie\u00bb, Warszawa 2005, str. 30<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Franciszek Morawski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wiersz m\u00f3j ostatni<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Bo\u017ce! m\u00f3j Bo\u017ce! o jak\u017ce si\u0119 boj\u0119<\/em>
O wieczno\u015b\u0107 moj\u0119!<\/em><\/p>\n\n\n\n

Ty\u015b za warunek naszego zbawienia
Wskaza\u0142 nam s\u0142odk\u0105 cnot\u0119 przebaczenia;
A ja dope\u0142ni\u0107 jej nie by\u0142em w stanie,
Bo nikt mnie w \u017cyciu nie obrazi\u0142, Panie!
Tak, Panie! nikt mnie obrazi\u0107 nie raczy\u0142,
Bym dla mi\u0142o\u015bci Twojej mu przebaczy\u0142;
Srogo\u015bci\u0105 dla mnie ludzka dobro\u0107 by\u0142a,
Bo mi\u0119 tym mo\u017ce niebios pozbawi\u0142a.
Jestem wi\u0119c, Panie, bez \u017cadnej zas\u0142ugi,
Nie uskarbi\u0142em jej przez wiek tak d\u0142ugi;
L\u0119kam si\u0119 kary, kt\u00f3r\u0105\u015b mi przeznaczy\u0142:
Bo czy przebaczysz, gdym ja nie przebaczy\u0142?<\/p>\n\n\n\n

\u00abZ g\u0142\u0119boko\u015bci\u2026Antologia polskiej modlitwy poetyckiej\u00bb, T. 1, Warszawa 1974, str. 273<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Anonim z lat 1939 -1943<\/strong><\/p>\n\n\n\n

* * *<\/strong>
Jako i my odpuszczamy \u2014 o Wiekuisty
Odpuszcza\u0107 ka\u017cesz winy tym, co nas skrzywdzili!
I naszym winowajcom \u2014 \u0179r\u00f3d\u0142o Mocy czystej!
Czy\u017c ka\u017cesz nam zapomnie\u0107, \u017ce\u015bmy wolni byli?<\/p>\n\n\n\n

\u017be rado\u015b\u0107 w nas zd\u0142awiono i jak Ciebie, Chryste,
Wywi\u00f3d\u0142szy na Golgot\u0119 do krzy\u017ca przybili,
Tak J\u0105 ukrzy\u017cowano, Jej serce \u015bwietliste
Przebito w\u0142\u00f3czni\u0105 cierpie\u0144 \u2014 tej nie pomnie\u0107 chwili?<\/p>\n\n\n\n

Przebaczy\u0107 bezmiar m\u0119ki cia\u0142 najdro\u017cszych ka\u017cesz?
Zapomnie\u0107 w ich \u017arenicach b\u00f3l \u015bmiertelnej trwogi,
Krzyk skargi zag\u0142uszony w dymach i po\u017carze \u2014<\/p>\n\n\n\n

Obraz krwi i zniszczenia, kona\u0144 i po\u017cogi?
O Chryste \u2014 odpu\u015bcimy! \u2014 Ale Ty ukarzesz,
A narz\u0119dziem Twej kary \u2014 my, nie Twoje wrogi.<\/p>\n\n\n\n

\u00abZ g\u0142\u0119boko\u015bci\u2026Antologia polskiej modlitwy poetyckiej\u00bb, T. 2, Warszawa 1974, str. 314<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Bronis\u0142awa Ostrowska<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie pracuj\u0119, O Panie!.<\/strong><\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Nie pracuj\u0119, o Panie! a przeciem strudzona.
Nie d\u017awigam snopa k\u0142os\u00f3w ani wody dzbanka.
Anim ja Ruth k\u0142osiarka, ni Samarytanka \u2014
Jako\u017c Ty ku mnie, Panie, wyci\u0105gniesz ramiona?<\/p>\n\n\n\n

A w ogr\u00f3jcu, gdzie pusta czernieje mogi\u0142a,
Gdy o jutrzni Ci\u0119 spotkam, \u015bwi\u0119tego przechodnia \u2014
Jak odpu\u015bcisz mi winy, kt\u00f3re spe\u0142niam co dnia,
Gdy nie mam winowajc\u00f3w, bym im odpu\u015bci\u0142a?<\/p>\n\n\n\n

\u00abZ g\u0142\u0119boko\u015bci\u2026Antologia polskiej modlitwy poetyckiej\u00bb, T. 2, Warszawa 1974, str. 22<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Lusia Ogi\u0144ska  <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Obowi\u0105zek przebaczenia<\/strong><\/em>
(Ewangelia wed\u0142ug \u015bw. \u0141ukasza: 17, 3 \u20144)<\/em><\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli brat zrobi krzywd\u0119 tobie,
przyjdzie o wybaczenie prosi\u0107,
to ty mu wybacz i mu powiedz,
\u017ce w sobie nie masz z\u0142o\u015bci!<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli brat w win\u0119 zn\u00f3w popadnie
i zn\u00f3w zapragnie wybaczenia,
to ty mu rzeknij, rzeknij \u0142adnie,
\u017ce z\u0142o\u015bci w sobie nie masz!<\/p>\n\n\n\n

A je\u015bli na dzie\u0144 siedem razy
zawini brat przeciwko tobie
i prosi\u0107 \u0142aski si\u0119 odwa\u017cy
\u2026to co mu wtedy powiesz?<\/p>\n\n\n\n

Powiedz: \u2014 Wybaczam!
I sp\u00f3jrz w serce!
Czy twoje serce grzeszy rzadziej?
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.
B\u00f3g ci wybacza znacznie wi\u0119cej
\u2026wi\u0119cej ni\u017c siedem razy na dzie\u0144!<\/p>\n\n\n\n

\u00ab\u015aladami Ewangelii\u00bb, Radom 2008, str. 65<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Wac\u0142aw Oszajca<\/strong><\/p>\n\n\n\n

bracie <\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

podzielam twoje zdanie
masz s\u0142uszno\u015b\u0107 m\u00f3wi\u0105c
\u017ce mog\u0105 kiedy\u015b o nas powiedzie\u0107
\u017ce\u015bmy przegapili moment pozostawiaj\u0105c
przy \u017cyciu powalonego ju\u017c wroga<\/p>\n\n\n\n

by\u0107 mo\u017ce
wiele jeszcze wycierpimy
lecz\u0105c pok\u0105sane nogi
ale przecie\u017c to cierpienie jest nasze w\u0142asne<\/p>\n\n\n\n

i pies nasz cho\u0107 na obcej s\u0142u\u017cbie<\/p>\n\n\n\n

\u00abReszta wi\u0119ksza od ca\u0142o\u015bci\u00bb, Warszawa 2003, str. 45<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"Gubbio<\/a>
Gubbio \u015aw. franciszek i wilk<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Wac\u0142aw Oszajca<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Franciszek z Asy\u017cu <\/strong><\/em>poucza owieczk\u0119<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

spotkali si\u0119 w czarnym borze
rozmawiali d\u0142ugo
na po\u017cegnanie
jeden drugiego
u\u015bciska\u0142 uca\u0142owa\u0142<\/p>\n\n\n\n

spocona ze strachu owieczka
wykrztusi\u0142a
to by\u0142 wilk
z wilkiem rozmawia\u0142e\u015b bracie Franciszku<\/p>\n\n\n\n

z bratem wilkiem
poprawi\u0142 Franciszek<\/p>\n\n\n\n

 \u201e..Ty za blisko, my za daleko\u2026 \u201c, Lublin 1985\u201d str. 140<\/strong><\/em><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Do g\u00f3ry<\/span><\/a><\/p>\n\n\n\n

Powr\u00f3t do Niedziele zwyk\u0142e<\/a>   <\/span><\/a>  Powr\u00f3t do Linki<\/a><\/span><\/p>\n\n\n

\n
\"Labarum<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

24 NZ rok B : Ewangelia: Mk 8, 27 \u2013 35;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

S\u0142owo Bo\u017ce<\/span><\/h2>\n\n\n\n

Wyznanie Piotra<\/strong><\/p>\n

27 Potem Jezus uda\u0142 si\u0119 ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezare\u0105 Filipow\u0105. W drodze pyta\u0142 uczni\u00f3w: \u00abZa kogo uwa\u017caj\u0105 Mnie ludzie?\u00bb
28 Oni Mu odpowiedzieli: \u00abZa Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z prorok\u00f3w\u00bb.
29 On ich zapyta\u0142: \u00abA wy za kogo Mnie uwa\u017cacie?\u00bb Odpowiedzia\u0142 Mu Piotr: \u00abTy jeste\u015b Mesjasz\u00bb.
30 Wtedy surowo im przykaza\u0142, \u017ceby nikomu o Nim nie m\u00f3wili. Pierwsza zapowied\u017a m\u0119ki i zmartwychwstania
31 I zacz\u0105\u0142 ich poucza\u0107, \u017ce Syn Cz\u0142owieczy musi wiele cierpie\u0107, \u017ce b\u0119dzie odrzucony przez starszych, arcykap\u0142an\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie; \u017ce b\u0119dzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie.
32 A m\u00f3wi\u0142 zupe\u0142nie otwarcie te s\u0142owa. Wtedy Piotr wzi\u0105\u0142 Go na bok i zacz\u0105\u0142 Go upomina\u0107.
33 Lecz On obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i patrz\u0105c na swych uczni\u00f3w, zgromi\u0142 Piotra s\u0142owami: \u00abZejd\u017a Mi z oczu, szatanie, bo nie my\u015blisz o tym, co Bo\u017ce, ale o tym, co ludzkie\u00bb.<\/p>\n

Warunki na\u015bladowania Jezusa<\/strong><\/p>\n

34 Potem przywo\u0142a\u0142 do siebie t\u0142um razem ze swoimi uczniami i rzek\u0142 im: \u00abJe\u015bli kto chce p\u00f3j\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech we\u017amie krzy\u017c sw\u00f3j i niech Mnie na\u015bladuje!<\/strong><\/span>
35 Bo kto chce zachowa\u0107 swoje \u017cycie, straci je; a kto straci swe \u017cycie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je.<\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n

Refleksja<\/span><\/h2>\n\n\n
\n
\"Salvador<\/a>
Salvador Dali \u2013 Chrystus \u015bw. Jana od Krzy\u017ca<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Roman Indrzejczyk<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Modlitwa cz\u0142owieka doros\u0142ego<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Bo\u017ce m\u00f3j i Panie\u2026 tak wiele zada\u0144 stoi przede mn\u0105,
tak wiele mam obowi\u0105zk\u00f3w
i cz\u0119sto nie mam ju\u017c si\u0142 ani ochoty do pracy,
czuj\u0119 si\u0119 zm\u0119czony i przygn\u0119biony\u2026
Pom\u00f3\u017c mi rozr\u00f3\u017cnia\u0107 rzeczy wa\u017cne i wielkie
od zwyk\u0142ych, drobnych, cz\u0119sto banalnych czynno\u015bci,
\u017cebym potrafi\u0142 skoncentrowa\u0107 si\u0119 na tym, co istotne,
ale nie lekcewa\u017cy\u0142 ma\u0142ych spraw\u2026
bo, by\u0107 mo\u017ce, te drobne, ma\u0142e, ludzkie problemy
s\u0105 dla kogo\u015b bardzo wa\u017cne.<\/p>\n\n\n\n

Niech zachowam wra\u017cliwo\u015b\u0107 serca,
niech zawsze pr\u00f3buj\u0119 zrozumie\u0107 innego cz\u0142owieka,
niech dostrzegam r\u00f3wnie\u017c to, co niewidoczne dla oczu\u2026
Niech nie pogardzam nie\u015bmia\u0142ymi oczekiwaniami \u017cyczliwo\u015bci i dobroci
U ludzi, kt\u00f3rzy tego nawet nie powiedz\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Nie pozw\u00f3l mi zasmuca\u0107 innych,
niech b\u0119dzie mnie sta\u0107 na zwyk\u0142y gest dobroci, na dobre s\u0142owo
i u\u015bmiech \u2013 r\u00f3wnie\u017c wtedy, gdy czuj\u0119 si\u0119 zm\u0119czony
i kiedy mi si\u0119 po prostu ju\u017c nic nie chce.
O Bo\u017ce, kt\u00f3ry znasz najlepiej moje serce,
nie daj, abym ucieka\u0142 od ludzi, kt\u00f3rzy mnie potrzebuj\u0105,
nie pozw\u00f3l te\u017c, abym zam\u0119cza\u0142 sob\u0105 tych, kt\u00f3rych ja potrzebuj\u0119.
Zwyci\u0119\u017caj we mnie egoizm, zarozumia\u0142o\u015b\u0107, samowol\u0119 i pr\u00f3\u017cno\u015b\u0107,
niech szanuj\u0119 tak\u017ce tych, kt\u00f3rych nie lubi\u0119.
Nie daj mi unika\u0107 zada\u0144 trudnych i niewdzi\u0119cznych,
ale umacniaj mnie wiar\u0105 w sens i konieczno\u015b\u0107 dobrego dzia\u0142ania.<\/p>\n\n\n\n

Niech ,,nie zgubi\u0119 po drodze:\u2019 nadziei i optymizmu,
niech nie wpadam w smutek, depresj\u0119 i przygn\u0119bienie,
a nade wszystko niech nie zw\u0105tpi\u0119 w Twoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, Bo\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

Nie daj mi traci\u0107 czasu i si\u0142
na to, co nie by\u0142oby Twoj\u0105 wol\u0105, nasz Ojcze,
na to, co by\u0142oby niem\u0105dre i szkodliwe<\/p>\n\n\n\n

Ustrze\u017c mnie przed nieodpowiedzialno\u015bci\u0105 i zwyk\u0142\u0105 g\u0142upot\u0105.
My\u015bli moje chc\u0119 jednoczy\u0107 z Tob\u0105\u2026<\/p>\n\n\n\n

Niech moja wizja \u015bwiata i ,,filozofia\u201d mojego cz\u0142owiecze\u0144stwa
b\u0119dzie zawsze zgodna z planami Twojej M\u0105dro\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

\u00abI niech tak zostanie\u00bb, Warszawa 2005, str. 20<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Jan Twardowski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie p\u0142acz<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Nie p\u0142acz. To tylko krzy\u017c
przecie\u017c tak trzeba<\/p>\n\n\n\n

Nie dr\u017cyj. To tylko mi\u0142o\u015b\u0107
jak rana w przylepce chleba<\/p>\n\n\n\n

i ty jak zabawny kos
co si\u0119 kosowej spodziewa<\/p>\n\n\n\n

\u0142atwiej kiedy si\u0119 nie wie<\/p>\n\n\n\n

zamy\u015bli\u0142 si\u0119 anio\u0142
chcia\u0142 zabra\u0107 g\u0142os<\/p>\n\n\n\n

lecz poszed\u0142 do nieba<\/p>\n\n\n\n

\u00abNie przyszed\u0142em pana nawraca\u0107\u00bb, Pozna\u0144 2009, str. 182<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Jan Twardowski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie zl\u0105k\u0142 si\u0119<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Tylko \u015aw. Jan umar\u0142 w domu na pos\u0142aniu
z poduszk\u0105 pod g\u0142ow\u0105 owini\u0119ty w \u015bpiw\u00f3r
jeden nie zl\u0105k\u0142 si\u0119 Krzy\u017ca jeden sta\u0142 pod Krzy\u017cem
pozostali ze strachu w Wielki Pi\u0105tek zbiegli<\/p>\n\n\n\n

kto ucieka od Krzy\u017ca \u2013 krzy\u017c ci\u0119\u017cszy dostanie<\/p>\n\n\n\n

https:\/\/literatura.wywrota.pl\/wiersz-klasyka\/41122-ksiadz-jan-twardowski-nie-zlakl-sie.html<\/span><\/a><\/p>\n\n\n\n

Do g\u00f3ry<\/span><\/a><\/p>\n\n\n\n

Powr\u00f3t do Niedziele zwyk\u0142e<\/a>   <\/span><\/a>  Powr\u00f3t do Linki<\/a><\/span><\/p>\n\n\n

\n
\"Labarum<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

24 NZ rok C: Ewangelia: \u0141k 15, 1 \u2013 32;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

S\u0142owo Bo\u017ce<\/span><\/h2>\n\n\n
\n
\"Chrystus<\/a>
Chrystus Dobry Pasterz Austria Karyntia<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Zaginiona owca<\/strong><\/p>\n

1\u00a0Zbli\u017cali si\u0119 do Niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go s\u0142ucha\u0107.
2\u00a0Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Pi\u015bmie: \u00abTen przyjmuje grzesznik\u00f3w i jada z nimi\u00bb.
3 Opowiedzia\u0142 im wtedy nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107:
4\u00a0\u00abKt\u00f3\u017c z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedn\u0105 z nich, nie zostawia dziewi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu dziewi\u0119ciu na pustyni i nie idzie za zgubion\u0105, a\u017c j\u0105 znajdzie?<\/strong><\/span>
5\u00a0A gdy j\u0105 znajdzie, bierze z rado\u015bci\u0105 na ramiona<\/strong><\/span>
6\u00a0i wraca do domu; sprasza przyjaci\u00f3\u0142 i s\u0105siad\u00f3w i m\u00f3wi im: \u201cCieszcie si\u0119 ze mn\u0105, bo znalaz\u0142em owc\u0119, kt\u00f3ra mi zgin\u0119\u0142a\u201d.<\/strong><\/span>
7\u00a0Powiadam wam: Tak samo w niebie wi\u0119ksza b\u0119dzie rado\u015b\u0107 z jednego grzesznika, kt\u00f3ry si\u0119 nawraca, ni\u017c z dziewi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu dziewi\u0119ciu sprawiedliwych, kt\u00f3rzy nie potrzebuj\u0105 nawr\u00f3cenia.<\/strong><\/span><\/p>\n

Zgubiona drachma<\/strong><\/p>\n

8\u00a0Albo je\u015bli jaka\u015b kobieta, maj\u0105c dziesi\u0119\u0107 drachm, zgubi jedn\u0105 drachm\u0119, czy\u017c nie zapala \u015bwiat\u0142a, nie wymiata domu i nie szuka starannie, a\u017c j\u0105 znajdzie?
9\u00a0A znalaz\u0142szy j\u0105, sprasza przyjaci\u00f3\u0142ki i s\u0105siadki i m\u00f3wi: \u201cCieszcie si\u0119 ze mn\u0105, bo znalaz\u0142am drachm\u0119, kt\u00f3r\u0105 zgubi\u0142am\u201d.
10\u00a0Tak samo, powiadam wam, rado\u015b\u0107 powstaje u anio\u0142\u00f3w Bo\u017cych z jednego grzesznika, kt\u00f3ry si\u0119 nawraca\u00bb.<\/p>\n

Syn marnotrawny<\/strong><\/p>\n

11\u00a0Powiedzia\u0142 te\u017c: \u00abPewien cz\u0142owiek mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w.
12\u00a0M\u0142odszy z nich rzek\u0142 do ojca: \u201cOjcze, daj mi cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku, kt\u00f3ra na mnie przypada\u201d. Podzieli\u0142 wi\u0119c maj\u0105tek mi\u0119dzy nich.
13\u00a0Nied\u0142ugo potem m\u0142odszy syn, zabrawszy wszystko, odjecha\u0142 w dale- kie strony i tam roztrwoni\u0142 sw\u00f3j maj\u0105tek, \u017cyj\u0105c rozrzutnie.
14\u00a0A gdy wszystko wyda\u0142, nasta\u0142 ci\u0119\u017cki g\u0142\u00f3d w owej krainie i on sam zacz\u0105\u0142 cierpie\u0107 niedostatek.
15\u00a0Poszed\u0142 i przysta\u0142 do jednego z obywateli owej krainy, a ten pos\u0142a\u0142 go na swoje
pola \u017ceby pas\u0142 \u015bwinie.
16\u00a0Pragn\u0105\u0142 on nape\u0142ni\u0107 sw\u00f3j \u017co\u0142\u0105dek str\u0105kami, kt\u00f3rymi \u017cywi\u0142y si\u0119 \u015bwinie, lecz nikt mu ich nie dawa\u0142.
17\u00a0Wtedy zastanowi\u0142 si\u0119 i rzek\u0142: Ilu\u017c to najemnik\u00f3w mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z g\u0142odu gin\u0119.
18\u00a0Zabior\u0119 si\u0119 i p\u00f3jd\u0119 do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszy\u0142em przeciw Bogu i wzgl\u0119dem ciebie;
19\u00a0ju\u017c nie jestem godzien nazywa\u0107 si\u0119 twoim synem: uczy\u0144 mi\u0119 cho\u0107by jednym z najemnik\u00f3w.
20\u00a0Wybra\u0142 si\u0119 wi\u0119c i poszed\u0142 do swojego ojca. A gdy by\u0142 jeszcze daleko, ujrza\u0142 go je- go ojciec i wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko; wybieg\u0142 naprzeciw niego, rzuci\u0142 mu si\u0119 na szyj\u0119 i uca\u0142owa\u0142 go.
21\u00a0A syn rzek\u0142 do niego: \u201cOjcze, zgrzeszy\u0142em przeciw Bogu i wzgl\u0119dem ciebie, ju\u017c nie jestem godzien nazywa\u0107 si\u0119 twoim synem\u201d.
22\u00a0Lecz ojciec rzek\u0142 do swoich s\u0142ug: \u201cPrzynie\u015bcie szybko najlepsz\u0105 szat\u0119 i ubierzcie go; dajcie mu te\u017c pier\u015b- cie\u0144 na r\u0119k\u0119 i sanda\u0142y na nogi!
23\u00a0Przyprowad\u017acie utuczone ciel\u0119 i zabijcie: b\u0119dzie- my ucztowa\u0107 i bawi\u0107 si\u0119,
24\u00a0poniewa\u017c ten m\u00f3j syn by\u0142 umar\u0142y, a zn\u00f3w o\u017cy\u0142; zagin\u0105\u0142, a odnalaz\u0142 si\u0119\u201d. I zacz\u0119li si\u0119 bawi\u0107.
25\u00a0Tymczasem starszy jego syn przebywa\u0142 na polu. Gdy wraca\u0142 i by\u0142 blisko domu, us\u0142ysza\u0142 muzyk\u0119 i ta\u0144ce.
26\u00a0Przywo\u0142a\u0142 jednego ze s\u0142ug i pyta\u0142 go, co to ma znaczy\u0107.
27\u00a0Ten mu rzek\u0142: \u201cTw\u00f3j brat powr\u00f3ci\u0142, a ojciec tw\u00f3j kaza\u0142 zabi\u0107 utuczone ciel\u0119, poniewa\u017c odzyska\u0142 go zdrowego\u201d.
28\u00a0Na to rozgniewa\u0142 si\u0119 i nie chcia\u0142 wej\u015b\u0107; wtedy ojciec jego wyszed\u0142 i t\u0142umaczy\u0142 mu.
29\u00a0Lecz on odpowiedzia\u0142 ojcu: \u201cOto tyle lat ci s\u0142u\u017c\u0119 i nigdy nie przekroczy\u0142em twojego rozkazu; ale mnie nie da\u0142e\u015b nigdy ko\u017al\u0119cia, \u017cebym si\u0119 zabawi\u0142 z przyjaci\u00f3\u0142mi.
30\u00a0Skoro jednak wr\u00f3ci\u0142 ten syn tw\u00f3j, kt\u00f3ry roztrwoni\u0142 tw\u00f3j maj\u0105tek z nierz\u0105dnicami, kaza\u0142e\u015b zabi\u0107 dla niego utuczone ciel\u0119\u201d.
31\u00a0Lecz on mu odpowiedzia\u0142: \u201cMoje dziecko, ty zawsze jeste\u015b przy mnie i wszystko moje do ciebie nale\u017cy.
32\u00a0A trzeba si\u0119 weseli\u0107 i cieszy\u0107 z tego, \u017ce ten brat tw\u00f3j by\u0142 umar\u0142y, a zn\u00f3w o\u017cy\u0142, zagin\u0105\u0142, a odnalaz\u0142 si\u0119\u201d\u00bb<\/p>\n\n\n\n

Refleksja<\/span><\/h2>\n\n\n\n

Jan Twardowski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Przyszed\u0142 m\u00f3j ucze\u0144\u2026 <\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Przyszed\u0142 m\u00f3j ucze\u0144 powiedzie\u0107 do mnie
s\u0142\u00f3w par\u0119 \u2013
\u2013 Ju\u017c nie potrafi\u0119 si\u0119 d\u0142u\u017cej modli\u0107,
straci\u0142em wiar\u0119<\/p>\n\n\n\n

Odszed\u0142, a w duszy mojej si\u0119 sta\u0142o
pusto i ciemno \u2013
jakby kto\u015b lamp\u0119 sponad brewiarza
chowa\u0142 przede mn\u0105<\/p>\n\n\n\n

Trwa\u0142o to kr\u00f3tko, bo zaraz w serce
krwi zbieg\u0142o wiele \u2013
jakby mi ornat z ran ch\u0142opc\u00f3w w boju
k\u0142adli w ko\u015bciele \u2013<\/p>\n\n\n\n

Co\u015b si\u0119 modli\u0142o we mnie
wo\u0142a\u0142o dzieci\u0119cym \u015bpiewem \u2013
sto strun zadr\u017ca\u0142o l\u017cejszych od zmierzchu,
o kt\u00f3rych nie wiem<\/p>\n\n\n\n

B\u00f3g i nie wierzy\u0107 czasem dozwoli \u2013
odszed\u0142 w szarug\u0119<\/p>\n\n\n\n

lecz co\u015b zosta\u0142o i jeszcze boli
tak d\u0142ugo<\/p>\n\n\n\n

\u201cnie przyszed\u0142em pana nawraca\u0107\u201d, Warszawa 1086, str. 78<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Sebastian Grabowiecki<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Octonarius<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Bo\u017ce m\u00f3j, o Bo\u017ce m\u00f3j, to\u017ce\u015b jest cierpliwy,
Gdy Ci\u0119 ja gniewam grzesz\u0105c, Ty\u015b z \u0142ask\u0105 ch\u0119tliwy.<\/p>\n\n\n\n

Bo\u017ce m\u00f3j, 0 Bo\u017ce m\u00f3j, to\u017ce\u015b dobrotliwy,
Gdy \u015bmierci prze z\u0142o\u015b\u0107 szukam, Ty\u015b zdrowie da\u0107 chciwy.<\/p>\n\n\n\n

Bo\u017ce m\u00f3j, Ojce \u0142aski, c\u00f3\u017c cz\u0142owiek z\u0142o\u015bliwy
Mo\u017ce\u0107 odda\u0107 za dzi\u0119ki, gdy\u015b tak luto\u015bciwy?<\/p>\n\n\n\n

Twa dobro\u0107 niech Ci\u0119 s\u0142awi, chwa\u0142y Tobie wieczrie
Niech wszytkie dni me daj\u0105 i si\u0142y serdeczne.<\/p>\n\n\n\n

\u00abZ g\u0142\u0119boko\u015bci\u2026Antologia polskiej modlitwy poetyckiej\u00bb, T. 1, Warszawa 1974, str. 62<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"Rembrandt<\/a>
Rembrandt Powr\u00f3t syna marnotrawnego (detal)<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Leopold Staff<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Syn marnotrawny<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Nie by\u0142o Ciebie d\u0142ugo, tak d\u0142ugo. I oto,
Jakby\u015b by\u0142 znowu, nag\u0142y, niespodziany odruch
Ka\u017ce mi do pnia drzewa tuli\u0107 skro\u0144 z t\u0119sknot\u0105,
Na kl\u0119czkach, jak ku Twemu ojcowskiemu biodru.<\/p>\n\n\n\n

0, nie \u017c\u0105dam od Ciebie dowodu ni znaku,
Tylko ros\u0105 czysto\u015bci powieki mi poma\u017c,
Bom przejrza\u0142 i dotykam w ka\u017cdym kwiecie maku
\u017bywej rany w Twym boku, najwierniejszy Tomasz.<\/p>\n\n\n\n

Jeste\u015b blisko, wci\u0105\u017c bli\u017cej: kr\u0105\u017cysz po kryjomu
Wko\u0142o mnie, wyczuwalny na p\u00f3l, niemal jawny,
By wkra\u015b\u0107 si\u0119 we mnie, jak w sie\u0144 rodzinnego domu,
Jak gdyby\u015b to Ty w\u0142a\u015bnie by\u0142 syn marnotrawny.<\/p>\n\n\n\n

Jak mog\u0142em si\u0119 dopu\u015bci\u0107 nieludzkiego czynu,
Wyp\u0119dzaj\u0105c Ci\u0119, Ojcze m\u00f3j, z serca, jak wroga?
\u00abCho\u0107 wszechwiedz\u0105cy, tego sam nie wiem, m\u00f3j synu.
Wszystko jest w mocy Boga, pr\u00f3cz boja\u017ani Boga.\u00bb<\/p>\n\n\n\n

\u00abZ g\u0142\u0119boko\u015bci\u2026Antologia polskiej modlitwy poetyckiej\u00bb, T. 2, Warszawa 1974, str. 14<\/strong><\/em><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Jan Twardowski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Szukam co by\u0142o zgin\u0119\u0142o
co Ci zgin\u0119\u0142o Panie
gwiazdy nie ruszy\u0142y si\u0119 z miejsca
nie zmieni\u0142y adresu
ksi\u0119\u017cyc staro\u015bwiecki zosta\u0142 po dawnemu
cho\u0107 jak podeptany
tak jak przedtem
p\u00f3\u0142tora miliona gatunk\u00f3w chrz\u0105szczy
w dalszym ci\u0105gu kaczka ma dwana\u015bcie tysi\u0119cy pi\u00f3r
wiatr kr\u0119ci si\u0119 w k\u00f3\u0142ko tak stale potrzebny \u017ce bezradny
zgodnie z planem w\u0119druje w marcu \u0142oso\u015b w g\u00f3r\u0119 rzeki
niebieski i szary
gryfon wystawia ptaki wodne unosz\u0105c przedni\u0105 \u0142ap\u0119
g\u0119\u015b tylko pod skrzyd\u0142o chowa g\u0142ow\u0119
je\u015bli si\u0119 mr\u00f3wki zgubi\u0105 to si\u0119 same odnajd\u0105
bo mrowisko zawsze przy drzewie od po\u0142udniowej strony
podobno ma\u0142p przybywa \u2013 nie ubywa
tylko cz\u0142owiek stale Ci si\u0119 gubi
urodzony dezerter<\/p>\n\n\n\n

\u201cnie przyszed\u0142em pana nawraca\u0107\u201d, Warszawa 1086, str.236.<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Maria Imelda Kosmala<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u015alad 10<\/strong><\/em>
Jezu, wspomnij na mnie (\u0141k 23, 42)<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jeste\u015b Pasterzem kt\u00f3ry w pogoni za zb\u0142\u0105kan\u0105 owc\u0105
zostawia dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t dziewi\u0119\u0107
jeste\u015b Ojcem kt\u00f3ry wychodzi pierwszy
na przeciw syna marnotrawnego \u2014
gdy jak z\u0142odziej wtargniesz w niestrze\u017cony czas
jeszcze \u017c a l  \u0142otra przyjmiesz za pochodnie
i \u0142z\u0105 ostatnich sekund pozwolisz roz\u015bwieci\u0107
pr\u00f3g Twego Kr\u00f3lestwa
bo mi\u0142osierdzie Twoje trwa \u2014 jak wieczno\u015b\u0107<\/p>\n\n\n\n

\u00abKu twarzy w\u0119druj\u0119\u00bb, Warszawa 1997, str. 77<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Do g\u00f3ry<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

i   24 Niedziela zwyk\u0142a rok A 24 Niedziela zwyk\u0142a rok B 24 Niedziela zwyk\u0142a rok C Powr\u00f3t do Niedziele zwyk\u0142e,  Niedziele zwyk\u0142e 24 \u2013 29,    Powr\u00f3t do Linki 24 NZ rok A: Ewangelia: Mt 18, 21 \u2013 35; Obowi\u0105zek przebaczenia 21 Wtedy Piotr zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Niego i zapyta\u0142: \u00abPanie, ile razy mam przebaczy\u0107, je\u015bli … Czytaj dalej 24 Niedziela zwyk\u0142a rok A, B, C;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":5366,"menu_order":1,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"class_list":["post-132","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/132","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=132"}],"version-history":[{"count":61,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/132\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10233,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/132\/revisions\/10233"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/5366"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=132"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}