{"id":5302,"date":"2018-11-14T22:23:59","date_gmt":"2018-11-14T22:23:59","guid":{"rendered":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/?page_id=5302"},"modified":"2022-12-05T21:00:41","modified_gmt":"2022-12-05T20:00:41","slug":"15-niedziela-zwykla-rok-a-b-c","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/?page_id=5302","title":{"rendered":"15 Niedziela zwyk\u0142a rok A, B, C;"},"content":{"rendered":"\n

i <\/a><\/a><\/span><\/p>\n\n\n

\n
\"Tintoretto<\/a>
Tintoretto Chrystus na Morzu Galilejskim<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n
\n
\"Zielona
Kolor szat<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

15 Niedziela zwyk\u0142a rok A  <\/a>   15 Niedziela zwyk\u0142a rok B<\/a>     15 Niedziela zwyk\u0142a rok C<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Powr\u00f3t do Niedziele zwyk\u0142e<\/a>, Niedziele zwyk\u0142e 13 \u2013 18,<\/a>  <\/span><\/a> Powr\u00f3t do Linki<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n

\n
\"Labarum<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

15 NZ rok A: Ewangelia: Mt 13, 1 \u2013 23;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

S\u0142owo Bo\u017ce<\/span><\/h2>\n\n\n
\n
\"Domenico<\/a>
Domenico Pettti Przypowie\u015b\u0107 o siewcy<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Przypowie\u015b\u0107 o siewcy<\/strong><\/p>\n

1 Owego dnia Jezus wyszed\u0142 z domu i usiad\u0142 nad jeziorem.
2 Wnet zebra\u0142y si\u0119 ko\u0142o Niego t\u0142umy tak wielkie, \u017ce wszed\u0142 do \u0142odzi i usiad\u0142, a ca\u0142y lud sta\u0142 na brzegu.
3 I m\u00f3wi\u0142 im wiele w przypowie\u015bciach* tymi s\u0142owami: \u00abOto siewca wyszed\u0142 sia\u0107.
4 A gdy sia\u0142, niekt\u00f3re [ziarna] pad\u0142y na drog\u0119, nadlecia\u0142y ptaki i wydzioba\u0142y je.
5 Inne pad\u0142y na miejsca skaliste, gdzie niewiele mia\u0142y ziemi; i wnet powschodzi\u0142y, bo gleba nie by\u0142a g\u0142\u0119boka.
6 Lecz gdy s\u0142o\u0144ce wzesz\u0142o, przypali\u0142y si\u0119 i usch\u0142y, bo nie mia\u0142y korzenia.
7 Inne znowu pad\u0142y mi\u0119dzy ciernie, a ciernie wybuja\u0142y i zag\u0142uszy\u0142y je.
8 Inne w ko\u0144cu pad\u0142y na ziemi\u0119 \u017cyzn\u0105 i plon wyda\u0142y, jedno stokrotny, drugie sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciokrotny, a inne trzydziestokrotny.
9 Kto ma uszy, niechaj s\u0142ucha!\u00bb.<\/p>\n

Cel przypowie\u015bci<\/strong><\/p>\n

10 Przyst\u0105pili do Niego uczniowie i zapytali: \u00abDlaczego w przypowie\u015bciach m\u00f3wisz do nich?\u00bb
11 On im odpowiedzia\u0142: \u00abWam dano pozna\u0107 tajemnice kr\u00f3lestwa niebieskiego, im za\u015b nie dano*.
12 Bo kto ma, temu b\u0119dzie dodane, i nadmiar mie\u0107 b\u0119dzie; kto za\u015b nie ma, temu zabior\u0105 r\u00f3wnie\u017c to, co ma.
13 Dlatego m\u00f3wi\u0119 do nich w przypowie\u015bciach, \u017ce otwartymi oczami nie widz\u0105 i otwartymi uszami nie s\u0142ysz\u0105 ani nie rozumiej\u0105.
14 Tak spe\u0142nia si\u0119 na nich przepowiednia Izajasza*:
S\u0142ucha\u0107 b\u0119dziecie, a nie zrozumiecie,
patrze\u0107 b\u0119dziecie, a nie zobaczycie.
15 Bo stwardnia\u0142o serce tego ludu,
ich uszy st\u0119pia\u0142y i oczy swe zamkn\u0119li,
\u017ceby oczami nie widzieli ani uszami nie s\u0142yszeli,
ani swym sercem nie rozumieli: i nie nawr\u00f3cili si\u0119, abym ich uzdrowi\u0142.
16 Lecz szcz\u0119\u015bliwe oczy wasze, \u017ce widz\u0105, i uszy wasze, \u017ce s\u0142ysz\u0105.
17 Bo zaprawd\u0119, powiadam wam: Wielu prorok\u00f3w i sprawiedliwych pragn\u0119\u0142o ujrze\u0107 to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i us\u0142ysze\u0107 to, co wy s\u0142yszycie, a nie us\u0142yszeli.<\/p>\n

Wyja\u015bnienie przypowie\u015bci o siewcy<\/strong><\/p>\n

18 Wy zatem pos\u0142uchajcie przypowie\u015bci o siewcy!<\/strong><\/span>
19 Do ka\u017cdego, kto s\u0142ucha s\u0142owa o kr\u00f3lestwie, a nie rozumie go, przychodzi Z\u0142y i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego cz\u0142owieka oznacza ziarno posiane na drodze.<\/strong><\/span>
20 Posiane na miejsce skaliste oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i natychmiast z rado\u015bci\u0105 je przyjmuje;<\/strong><\/span>
21 ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niesta\u0142y. Gdy przyjdzie ucisk lub prze\u015bladowanie z powodu s\u0142owa, zaraz si\u0119 za\u0142amuje.<\/strong><\/span>
22 Posiane mi\u0119dzy ciernie oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa, lecz troski doczesne i u\u0142uda bogactwa zag\u0142uszaj\u0105 s\u0142owo, tak \u017ce zostaje bezowocne.<\/strong><\/span>
23 Posiane w ko\u0144cu na ziemi\u0119 \u017cyzn\u0105 oznacza tego, kto s\u0142ucha s\u0142owa i rozumie je. On te\u017c wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciokrotny, inny trzydziestokrotny\u00bb.<\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n

Refleksja<\/span><\/h2>\n\n\n\n

Wojciech B\u0105k<\/strong><\/p>\n\n\n\n

*  *  *<\/strong>
Korzenie moje w Tobie. Ty\u015b jest moj\u0105 gleb\u0105.
W Tobie czuwa me m\u0119stwo, w Tobie spok\u00f3j drzemie.
Ty\u015b mi da\u0142 dom wieczno\u015bci, w kt\u00f3r\u0105 wst\u0105pi\u0119: w niebo,
Ty\u015b mi da\u0142 schron i drog\u0119, na kt\u00f3rej trwam: ziemi\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Wyros\u0142em s\u0142owem Twoim z nico\u015bci zbudzony \u2014
Pozna\u0142em dnie zachwytu i rozpaczy noce.
Kwitn\u0105\u0142em, kiedy\u015b kaza\u0142 \u2014 opadn\u0119 skruszony,
Twoje s\u0105 moje kwiaty, Twoje me owoce.<\/p>\n\n\n

\n
\"Pieter<\/a>
Pieter Bruegel Starszy Siewca<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Twoim siew m\u00f3j. Ty uchro\u0144, by nie zmarnia\u0142 podle \u2014
Ty\u015b by\u0142 str\u00f3\u017cem, b\u0105d\u017a siewc\u0105. Tobie moje \u017cniwo.
Niczego ju\u017c nie pragn\u0119 i tylko si\u0119 modl\u0119,
By wola Twa si\u0119 sta\u0142a w niej jest sprawiedliwo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Ci\u0119\u017ckie \u017cycie, lecz z Tob\u0105 jest \u0142atwe i lekkie,
Ci\u0119\u017cka \u015bmier\u0107, ale z Tob\u0105 czu\u0142a jest jak zorze \u2014
Dobrze by\u0142o, \u017ce\u015b \u017cyciem otwar\u0142 me powieki,
Dobrze b\u0119dzie, gdy zamkn\u0119 je. Str\u00f3\u017cu m\u00f3j \u2014 Bo\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

\u00abZ g\u0142\u0119boko\u015bci\u2026Antologia polskiej modlitwy poetyckiej\u00bb, T. 2, Warszawa 1974, str. 227<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Lusia Ogi\u0144ska<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Siewca i ziarna<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

(Ewangelia wed\u0142ug \u015bw. Mateusza: 13, 1\u20149) <\/em><\/p>\n\n\n\n

I oto siewca wyszed\u0142 sia\u0107.
Ziarna na drog\u0119 upada\u0142
srebrne \u0142upiny zrywa\u0142 wiatr,
a resztki ptaki wyzbiera\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

A m\u0105dry siewca dalej sia\u0142,
tam, gdzie niewiele by\u0142o Ziemi,
ziarna gin\u0119\u0142y po\u015br\u00f3d ska\u0142
nim p\u0119d si\u0119 zd\u0105\u017cy\u0142 zazieleni\u0107.<\/p>\n\n\n\n

A siewca sia\u0142 pomimo to,
ziarno pada\u0142o po\u015br\u00f3d ciernie,
chwasty oplot\u0142y s\u0142aby k\u0142os,
wino dusi\u0142o go \u015bmiertelnie \u2026<\/p>\n\n\n\n

Tym Siewc\u0105 jest cierpliwy B\u00f3g.
on sieje ziarno ka\u017cd\u0105 por\u0105,
a ono le\u017cy po\u015br\u00f3d dr\u00f3g,
a\u017c diably-ptaki go wybior\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Gdy pada na wyschni\u0119t\u0105 ska\u0142\u0119,
korzenie ziarna tkwi\u0105 w p\u0142yci\u017anie,
nie wzrasta w wiar\u0119 \u2014 lecz w niewiar\u0119,
gdy cz\u0142owiek duszy nie u\u017cy\u017ani\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Tak sieje ziarno Sprawiedliwy,
pl\u0105cz\u0105 si\u0119 k\u0142osy w ciemnym winie,
k\u0142opoty pal\u0105 jak pokrzywy,
a w troskach-cierniach owoc zginie.<\/p>\n\n\n\n

Siewca wci\u0105\u017c ziarno rzuca w \u015bwiat,
gdy w ko\u0144cu trafi w \u017cyzn\u0105 gleb\u0119,
to strzela urodzajny kwiat,
k\u0142os si\u0119 ko\u0142ysze tu\u017c pod niebem.
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.
K\u0142os taki wyda szczodre plony,
kt\u00f3re umacnia\u0107 b\u0119d\u0105 wiar\u0119\u2026
Siewca nad k\u0142osem pochylony
\u2014 pob\u0142ogos\u0142awi ka\u017cde z ziaren.<\/p>\n\n\n\n

\u00ab\u015aladami Ewangelii\u00bb, Radom 2008, str. 18<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Maria Imelda Kosmala<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Pytania<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Ile mi jeszcze pozosta\u0142o krok\u00f3w
do granic g\u0142osu kt\u00f3ry mi\u0119 przyzywa
ile mi jeszcze trzeba wychylenia
bym zajrze\u0107 mog\u0142a w cudown\u0105 daleko\u015b\u0107
ile t\u0119sknoty \u017ceby pierwszym \u017carem
dopa\u015b\u0107 ostatniego
ile nadziei \u017ce si\u0119 dope\u0142ni
miara i pora najodpowiedniejsza
ile ciemno\u015bci zg\u0119szczonego mroku
poprzedzi rzeczywisto\u015b\u0107 brzasku
ile prostoty \u017ceby bez paniki
u\u015bciska\u0107 \u015bmier\u0107 jak siostr\u0119 mleczn\u0105
ilu braciom zd\u0105\u017c\u0119 poda\u0107 w biegu iskr\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105
a\u017c si\u0119 w po\u017car zmieni
ile upartej zuchwa\u0142o\u015bci dziecka
by wci\u0105\u017c si\u0119 wspina\u0107 na zbyt wysoki pr\u00f3g domu
ile bia\u0142ych plam na mapie swego serca
trzeba mi jeszcze zaludni\u0107 i ochrzci\u0107
ile niesko\u0144czono\u015bci \u2014
zmie\u015bci\u0107 w ziarnku czasu<\/p>\n\n\n\n

\u00abKu twarzy w\u0119druj\u0119\u00bb, Warszawa 1997, str. 169<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n

\n
\"Vincent<\/a>
Vincent van Gogh Siewca<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Maria Imelda Kosmala<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ulica<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Twarde kraw\u0119dzie ulic
spi\u0119trzone kamienie dom\u00f3w
W \u015bliski asfalt drogi
wiewa si\u0119 fala taks\u00f3wek<\/p>\n\n\n\n

Przyp\u0142yw i odp\u0142yw<\/p>\n\n\n\n

Ludzie jak owady
gnaj\u0105 niepokojem
farbowanych w\u0142os\u00f3w
krzycz\u0105 czerwonym sztandarem ust
depcz\u0105 przerw\u0119 ruchu
pospiesznymi krokami
ku zielonym \u015bwiat\u0142om<\/p>\n\n\n\n

My\u015bl\u0105ce marionetki<\/p>\n\n\n\n

Tramwaje jak r\u00f3j pszczeli
lec\u0105 przed siebie
brz\u0119cz\u0105
w elektryczn\u0105 schwytane sie\u0107
p\u0119kate od ludzkich cia\u0142<\/p>\n\n\n\n

Kamienne twarze dom\u00f3w
patrz\u0105 bielmem martwych szyb
Czarne nietoperze bram
krzycz\u0105 noc w dzie\u0144<\/p>\n\n\n\n

D o k \u0105 d ?<\/p>\n\n\n\n

Tylko ciemna twarz Nieba
pochylona milionem stroskanych gwiazd
wie dok\u0105d toczy si\u0119
zgubiona drachma \u2014
cz\u0142owiek
co wypad\u0142 z Ewangelii<\/p>\n\n\n\n

\u00abKu twarzy w\u0119druj\u0119\u00bb, Warszawa 1997, str. 19<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Do g\u00f3ry<\/span><\/a><\/p>\n\n\n\n

Powr\u00f3t do Niedziele zwyk\u0142e<\/a>  <\/span><\/a>   Powr\u00f3t do Linki<\/a><\/span><\/p>\n\n\n

\n
\"Labarum<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

15 NZ rok B: Ewangelia: Mk 6, 7 \u2013 13;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

S\u0142owo Bo\u017ce<\/span><\/h2>\n\n\n\n

Rozes\u0142anie Dwunastu<\/strong><\/p>\n

7 Nast\u0119pnie przywo\u0142a\u0142 do siebie Dwunastu i zacz\u0105\u0142 rozsy\u0142a\u0107 ich po dw\u00f3ch. Da\u0142 im te\u017c w\u0142adz\u0119 nad duchami nieczystymi
8 i przykaza\u0142 im, \u017ceby nic z sob\u0105 nie brali na drog\u0119 pr\u00f3cz laski: ani chleba, ani torby, ani pieni\u0119dzy w trzosie.
9 \u00abAle id\u017acie obuci w sanda\u0142y i nie wdziewajcie dw\u00f3ch sukien!\u00bb
10 I m\u00f3wi\u0142 do nich: \u00abGdy do jakiego domu wejdziecie, zosta\u0144cie tam, a\u017c stamt\u0105d wyjdziecie.
11 Je\u015bli w jakim miejscu was nie przyjm\u0105 i nie b\u0119d\u0105 s\u0142ucha\u0107, wychodz\u0105c stamt\u0105d strz\u0105\u015bnijcie proch z n\u00f3g waszych na \u015bwiadectwo dla nich!\u00bb
12 Oni wi\u0119c wyszli i wzywali do nawr\u00f3cenia.<\/strong><\/span>
13 Wyrzucali te\u017c wiele z\u0142ych duch\u00f3w oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.<\/p>\n\n\n\n

Refleksja<\/span><\/h2>\n\n\n
\n
\"Jan<\/a>
Jan van Eyck \u0179r\u00f3d\u0142o \u017cycia O\u0142tarz Gandawski<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Jan Zieli\u0144ski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Testament<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Zostawiam ci
wezwanie do nawr\u00f3cenia
nadziej\u0119 s\u0142owa o Baranku
i Jego Krwi
pragnienie spotkania
po przej\u015bciu<\/p>\n\n\n\n

a tak\u017ce Pie\u015b\u0144 nad Pie\u015bniami
do skrutacji<\/p>\n\n\n\n

\u00abWiersze podarowane\u00bb, Warszawa 1994, str. 116<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Jan Twardowski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

pro\u015bba<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

\u017cyrafo dryblasie z tr\u00f3jk\u0105tn\u0105 g\u0142\u00f3wk\u0105
jamniczko z Poczw\u00f3rnym platfusem
wielb\u0142\u0105dzie kulfonie
mr\u00f3wko widoczna przez lup\u0119
kaczko p\u0142askonosa
dziobaku nietypowy co wy\u0142azisz z jaja
czaplo pi\u0119knie krzywa
nas grzesznik\u00f3w na duchu Podtrzymaj
ile pokrak bez wiary<\/p>\n\n\n\n

\u00abnie przyszed\u0142em pana nawraca\u0107\u00bb, Warszawa 1986, str. 380<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Do g\u00f3ry<\/span><\/a><\/p>\n\n\n\n

Powr\u00f3t do Niedziele zwyk\u0142e<\/a>  <\/span><\/a>   Powr\u00f3t do Linki<\/a><\/span><\/p>\n\n\n

\n
\"Labarum<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

15 NZ rok C: Ewangelia: \u0141k 10, 25 \u2013 37;<\/strong><\/p>\n\n\n\n

S\u0142owo Bo\u017ce<\/span><\/h2>\n\n\n\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego<\/strong><\/p>\n

25 A oto powsta\u0142 jaki\u015b uczony w Prawie i wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119, zapyta\u0142: \u00abNauczycielu, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb<\/strong><\/span>
26 Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abCo jest napisane w Prawie? Jak czytasz?\u00bb<\/strong><\/span>
27 On rzek\u0142: B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em; a swego bli\u017aniego jak siebie samego*.<\/strong><\/span>
28 Jezus rzek\u0142 do niego: \u00abDobrze\u015b odpowiedzia\u0142. To czy\u0144, a b\u0119dziesz \u017cy\u0142\u00bb*.<\/strong><\/span>
29 Lecz on, chc\u0105c si\u0119 usprawiedliwi\u0107, zapyta\u0142 Jezusa: \u00abA kto jest moim bli\u017anim?\u00bb<\/strong><\/span><\/p>\n

Mi\u0142osierny Samarytanin<\/strong><\/p>\n

30 Jezus nawi\u0105zuj\u0105c do tego, rzek\u0142: \u00abPewien cz\u0142owiek schodzi\u0142 z Jerozolimy do Jerycha i wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w. Ci nie tylko \u017ce go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na p\u00f3\u0142 umar\u0142ego, odeszli.
31 Przypadkiem przechodzi\u0142 t\u0105 drog\u0105 pewien kap\u0142an; zobaczy\u0142 go i min\u0105\u0142.
32 Tak samo lewita, gdy przyszed\u0142 na to miejsce i zobaczy\u0142 go, min\u0105\u0142.
33 Pewien za\u015b Samarytanin, b\u0119d\u0105c w podr\u00f3\u017cy, przechodzi\u0142 r\u00f3wnie\u017c obok niego. Gdy go zobaczy\u0142, wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko:
34 podszed\u0142 do niego i opatrzy\u0142 mu rany, zalewaj\u0105c je oliw\u0105 i winem; potem wsadzi\u0142 go na swoje bydl\u0119, zawi\u00f3z\u0142 do gospody i piel\u0119gnowa\u0142 go.
35 Nast\u0119pnego za\u015b dnia wyj\u0105\u0142 dwa denary, da\u0142 gospodarzowi i rzek\u0142: \u201cMiej o nim staranie, a je\u015bli co wi\u0119cej wydasz, ja oddam tobie, gdy b\u0119d\u0119 wraca\u0142\u201d.
36 Kt\u00f3ry\u017c z tych trzech okaza\u0142 si\u0119, wed\u0142ug twego zdania, bli\u017anim tego, kt\u00f3ry wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w?\u00bb<\/strong><\/span>
37 On odpowiedzia\u0142: \u00abTen, kt\u00f3ry mu okaza\u0142 mi\u0142osierdzie\u00bb. Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, i ty czy\u0144 podobnie!\u00bb<\/strong><\/span><\/p>\n\n\n

\n
\"Rembrandt<\/a>
Rembrandt Krajobraz z mi\u0142osiernym Samarytaninem<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Refleksja<\/span><\/h2>\n\n\n\n

Lusia Ogi\u0144ska<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dobry Samarytanin<\/strong><\/em>
    (Ewangelia wed\u0142ug \u015bw. \u0141ukasza: 10, 30 \u2014 36)<\/em><\/p>\n\n\n\n

Zb\u00f3jcy napadli raz w\u0119drowca,
obdarli go i go obili!
Po\u015br\u00f3d pustyni, \u017caru, s\u0142o\u0144ca
na wp\u00f3\u0142 martwego zostawili\u2026<\/p>\n\n\n\n

Przechodzi\u0142 drog\u0105 kap\u0142an pewien,
on pierwszy dostrzeg\u0142 pobitego,
odwr\u00f3ci\u0142 g\u0142ow\u0119, rzek\u0142 do siebie:
trzeba pomodli\u0107 si\u0119 za niego!
I ruszy\u0142 mocno rozmodlony
nie patrz\u0105c na w\u0119drowca wcale.
Wiatry zawy\u0142y jak demony,
\u015bmia\u0142y si\u0119 hieny i szakale!<\/p>\n\n\n\n

Z Jerozolimy szed\u0142 lewita,
on te\u017c omin\u0105\u0142 posta\u0107 w mroku,
le\u017c\u0105c\u0105 cicho, krwi\u0105 obmyt\u0105\u2026
Lewita \u00f3w przy\u015bpieszy\u0142 kroku.
Za\u015bmia\u0142y si\u0119 szakale, hieny,
wiatry zawy\u0142y jak demony:
\u2014 My si\u0119 zajmiemy nim. . . zajmiemy,
Id\u017a, id\u017a. . . lewito zamy\u015blony!<\/p>\n\n\n\n

Samarytanin by\u0142 w podr\u00f3\u017cy,
widz\u0105c cz\u0142owieka pobitego,
zap\u0142aka\u0142 nad nim \u2014 i si\u0119 wzruszy\u0142,
oliw\u0105 przetar\u0142 rany jego.<\/p>\n\n\n\n

Posadzi\u0142 na jucznego os\u0142a,
dodawa\u0142 ducha mu, i wiary\u2026
I do gospody wi\u00f3d\u0142 w\u0119drowca\u2026
Dwa mi\u0142osierne da\u0142 denary!
Umilk\u0142y hieny i szakale,
wicher zatrzyma\u0142 si\u0119 w z\u0142ym p\u0119dzie,
tylko demony wy\u0142y dalej:
\u2014 0, b\u0105d\u017a przekl\u0119te, mi\u0142osierdzie!\u2026<\/p>\n\n\n\n

Kto by\u0142 naprawd\u0119 mi\u0142osierny?
Kto by\u0142 naprawd\u0119 Bogu wierny?
Czy kap\u0142an \u00f3w tak rozmodlony?
Czy \u00f3w lewita zamy\u015blony?
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.
\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026\u2026.
Czy ten nad cz\u0142ekiem pochylony,
kt\u00f3ry si\u0119 w mod\u0142ach swych nie gubi,
a nad cierpieniem urnie szlocha\u0107,
ten co nie musi wiele m\u00f3wi\u0107,
bo chce i urnie mocno kocha\u0107!<\/p>\n\n\n\n

\u00ab\u015aladami Ewangelii\u00bb, Radom 2008, str. 45<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Roman Indrzejczyk<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nikt nie zauwa\u017cy\u0142\u2026<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Nie na ko\u0144cu \u015bwiata,
Lecz tu, obok Ciebie,
Skrzywdzono cz\u0142owieka\u2026
Nikt nie zauwa\u017cy\u0142 !<\/p>\n\n\n\n

Nieprawda, widzieli,
Nawet si\u0119 wzburzyli \u2013
Trzeba co\u015b uczyni\u0107\u2026
Czas p\u0142yn\u0105\u0142, jak zawsze!<\/p>\n\n\n\n

Krytyczne oceny,
M\u0105dre komentarze,
Nie\u015bmia\u0142e wsp\u00f3\u0142czucie\u2026
Nic si\u0119 nie zmieni\u0142o !<\/p>\n\n\n\n

Kto\u015b m\u0105dry potwierdzi\u0142 \u2013
Nie mo\u017cna inaczej.
\u017be p\u0142aczesz \u2013 to trudno\u2026
\u017bycia nie zatrzymasz!<\/p>\n\n\n\n

\u00abI niech tak zostanie\u00bb, Warszawa 2005, str. 13<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n

\n
\"Gustave<\/a>
Gustave Dor\u00e9 Przybycie Samarytanina do Gospody<\/em><\/center><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Jan Zieli\u0144ski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Bli\u017ani<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Gdzie\u015b na ziemi
\u017cyje kto\u015b kogo nie znam
nie wiem jakie ma oczy
i jak si\u0119 u\u015bmiecha<\/p>\n\n\n\n

kiedy spotkamy si\u0119
podam mu r\u0119k\u0119
powiem \u2013 cze\u015b\u0107 stary
nie widzia\u0142em ci\u0119 nigdy
a tak dobrze si\u0119 znamy<\/p>\n\n\n\n

\u00abWiersze podarowane\u00bb, Warszawa 1994, str. 62<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Jan Zieli\u0144ski<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

W g\u0142upocie swojej my\u015bla\u0142em
b\u0119d\u0119 mi\u0142osierny
pochyl\u0119 si\u0119 nad bratem
i pochyla\u0142em si\u0119 nad nim
w wielkim egoi\u017amie
my\u015bla\u0142em \u017ce chodz\u0119
wo\u0142a\u0142em chod\u017acie za mn\u0105<\/p>\n\n\n\n

teraz tak nie wo\u0142am
bo zobaczy\u0142em inaczej
teraz dzi\u0119kuj\u0119
\u017ce kiedy le\u017ca\u0142em na drodze bez \u017cycia
razem z Adamem
pogryziony przez psy
zatrzyma\u0142 si\u0119 nade mn\u0105 Samarytanin<\/p>\n\n\n\n

jestem nadal nie uzdrowiony
ale le\u017c\u0119 w gospodzie
gdzie p\u0142ynie oliwa i wino
do moich ran
gospodarz z g\u00f3ry op\u0142acony
podaje lekarstwa
pociesza
m\u00f3wi \u017ce Pan
nied\u0142ugo b\u0119dzie wraca\u0142<\/p>\n\n\n\n

\u00abWiersze podarowane\u00bb, Warszawa 1994, str. 4<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Do g\u00f3ry<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

i 15 Niedziela zwyk\u0142a rok A     15 Niedziela zwyk\u0142a rok B     15 Niedziela zwyk\u0142a rok C Powr\u00f3t do Niedziele zwyk\u0142e, Niedziele zwyk\u0142e 13 \u2013 18,   Powr\u00f3t do Linki 15 NZ rok A: Ewangelia: Mt 13, 1 \u2013 23; Przypowie\u015b\u0107 o siewcy 1 Owego dnia Jezus wyszed\u0142 z domu i usiad\u0142 nad jeziorem.2 Wnet zebra\u0142y si\u0119 ko\u0142o Niego … Czytaj dalej 15 Niedziela zwyk\u0142a rok A, B, C;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":5268,"menu_order":3,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"class_list":["post-5302","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/5302","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5302"}],"version-history":[{"count":21,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/5302\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10220,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/5302\/revisions\/10220"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/5268"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/poezjaiewangelia.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5302"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}